wybrnąć


wybrnąć
Wybrnąć z czegoś bez szwanku zob. szwank 3.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • wybrnąć — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. dk IVa, wybrnąćnę, wybrnąćnie, wybrnąćnij, wybrnąćnął, wybrnąćnęli {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} brnąc, wydostać się skądś : {{/stl 7}}{{stl 10}}Z trudem wybrnął z błota. {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wybrnąć — dk Va, wybrnąćbrnę, wybrnąćbrniesz, wybrnąćbrnij, wybrnąćbrnął, wybrnąćbrnęła, wybrnąćbrnęli, wybrnąćbrnąwszy 1. «brnąc wydostać się, wyjść skądś» Konie z trudem wybrnęły z błota. 2. «poradzić sobie, wydobyć się z trudnej, kłopotliwej sytuacji»… …   Słownik języka polskiego

  • szwank — 1. Narazić, wystawić kogoś, coś na szwank «narazić kogoś, coś na niebezpieczeństwo, straty, zniszczenie»: (...) czy interesy kilku posłów i grupki radnych były aż tak ważne, że warto było interes państwa wystawiać na szwank (...). Polityka… …   Słownik frazeologiczny

  • głowić się — ndk VIa, głowić sięwię się, głowić sięwisz się, głów się, głowić sięwił się «zastanawiać się, intensywnie nad czymś myśleć; dociekać» Głowić się nad trudnym zadaniem. Głowić się, jak wybrnąć z trudnej sytuacji …   Słownik języka polskiego

  • kłopot — m IV, D. u, Ms. kłopotocie; lm M. y «trudna, skomplikowana lub przykra sytuacja, budząca niepokój, zmuszająca do szczególnych zabiegów, starań, wymagająca jakiegoś działania» Duży, mały, niemały, straszny, wielki kłopot. Drobne kłopoty. Kłopoty… …   Słownik języka polskiego

  • kropka — ż III, CMs. kropkapce; lm D. kropkapek 1. «znak graficzny w kształcie okrągłej plamki; punkt» a) «znak interpunkcyjny stawiany na końcu zdań oznajmujących, po wyrazach skróconych i po cyfrach, oznaczających liczebniki porządkowe» ∆ Trzy kropki… …   Słownik języka polskiego

  • obronny — «stanowiący obronę przed atakiem, napaścią itp.; broniący, przystosowany, służący do obrony, mogący stanowić obronę» Akcja obronna. Działania obronne. Mury obronne. Zamek obronny. Położenie obronne miasta. Zasłonić twarz obronnym ruchem. Stanąć w …   Słownik języka polskiego

  • radzić — ndk VIa, radzićdzę, radzićdzisz, radź, radzićdził, radzićdzony 1. «udzielać komuś rad; doradzać, zalecać» Radzono mu wyjechać i odpocząć. 2. «wspólnie omawiać coś, zastanawiać się, jak postąpić, jak coś załatwić; obradować, debatować, naradzać… …   Słownik języka polskiego

  • sytuacja — ż I, DCMs. sytuacjacji; lm D. sytuacjacji (sytuacjacyj) 1. «zespół okoliczności, położenie, w jakim się ktoś znajduje, ogół warunków, w których się coś dzieje, coś się rozwija» Ciężka, krytyczna, napięta, nieprzyjemna, niewyraźna, niebezpieczna,… …   Słownik języka polskiego

  • tarapaty — blp, D. tarapatytów «trudne, przykre sytuacje, niemiłe przygody; kłopoty» Tarapaty pieniężne, rodzinne. Popaść, wpaść w tarapaty. Znaleźć się w tarapatach. Wybrnąć z tarapatów. Wydobyć kogoś z ciężkich tarapatów …   Słownik języka polskiego